Aphaenogaster tennesseensis را می‌توان در غرب میانهٔ ایالات متحده و همچنین در بخش‌هایی از جنوب کانادا و جنوب ایالات متحده یافت. این گونه به‌دلیل ملکه‌هایش که انگل اجتماعی موقت هستند، یکی از کمیاب‌ترین گونه‌های Aphaenogaster است.
می‌توانید کلونی‌های Aphaenogaster tennesseensis را از اینجا در کانادا خریداری کنید.
این مورچه‌ها برای بقا در جنگل‌ها و بیشه‌زارها یا به‌طور کلی مناطقی با پوشش گیاهی انبوه، سازگاری بسیار خوبی دارند. مورچه‌های بالغ Aphaenogaster Tennesseensis تقریباً همیشه چوب را برای لانه‌سازی انتخاب می‌کنند، به‌ویژه کنده‌های مرده و پوسیده یا بخش‌های مردهٔ درختان زنده. این گونهٔ مورچه به خانه‌ها هجوم نمی‌برد و در آن‌ها لانه نمی‌سازد.
Aphaenogaster tennesseensis (مورچه‌های یقه‌دار تنسی) از چشمگیرترین مورچه‌های آمریکای شمالی هستند.
کلونی‌های Aphaenogaster tennesseensis معمولاً برای بیشتر زیست‌بوم‌هایی که در آن‌ها زندگی می‌کنند سودمندند. کلونی‌ها عموماً به چند هزار کارگر می‌رسند، بنابراین معمولاً کاری به کار دیگران ندارند و تمایلی به نابود کردن کلونی‌های مورچهٔ دیگر ندارند. حتی مشاهده شده است که یک کلونی بزرگ Aphaenogaster tennesseensis کنده‌ای را به‌عنوان فضای لانه با کلونی جوان Camponotus pennsylvanicus شریک شده است.
رده‌بندی
-خانواده: Formicidae
--زیرخانواده: Myrmicinae
---تیره: Stenammini
----سرده: Aphaenogaster
-----گونه: A. tennesseensis
اطلاعات پایه
خاستگاه: آمریکای شمالی معتدل/نیمه‌گرمسیری
زیستگاه: آب‌وهوای گرم و معتدل را ترجیح می‌دهد و از فضاهای باز با پوشش گیاهی کم دوری می‌کند. به‌خوبی با محیط‌های روستایی سازگار شده و معمولاً در جنگل‌ها یافت می‌شود.
ساختار کلونی: تک‌ملکه‌ای، کمی تهاجمی، تا حدی قلمروطلب و مسلط بر محدودهٔ خود.
اندازهٔ کلونی: چند هزار کارگر
عمر کلونی: ۶ تا ۱۰ سال
بنیان‌گذاری: انگلی؛ ملکه‌ها کلونی‌های A. rudis، A. fulva و A. picea را تصاحب می‌کنند.
کارگرها: تک‌شکلی
اندازهٔ لانه: کلونی‌های جوان با لانه‌های کم‌عمق در خاک دیده شده‌اند، اما کلونی‌های بالغ ترجیح می‌دهند در چوب پوسیده لانه بسازند.
تغذیه: آجیل و دانه‌ها، و گاهی بندپایانی که پیش‌تر مرده‌اند و حتی ملکه‌های مورچهٔ دیگر. کلونی‌ها معمولاً حشرات را برای شکار نمی‌کشند.
زمستان‌گذرانی: اواخر اکتبر تا اوایل نوامبر. دمای ۱۰ تا ۱۴ درجهٔ سانتی‌گراد ترجیح داده می‌شود، هرچند اگر کلونی‌های جوان در محیط گرم نگهداری شوند، ممکن است در سال اول زمستان‌گذرانی نکنند.
دیاپوز: به بالا مراجعه کنید
تولیدمثل: پرواز جفت‌گیری در اواخر ژوئیه تا اواسط اوت، که تا اوایل سپتامبر ادامه دارد
پروازهای جفت‌گیری معمولاً کوچک‌اند، زیرا کلونی‌ها کوچک می‌مانند و تعداد کلونی‌ها در هر منطقه زیاد نیست. بااین‌حال، این پروازها از پروازهای بیشتر گونه‌های دیگر Aphaenogaster بزرگ‌ترند و در هر نوبت نزدیک به 150 ملکه بالدار حضور دارند.
ظاهر/رنگ‌آمیزی
کارگران: سر و سینه به رنگ قهوه‌ای مایل به زرشکی تیره، با شکمی به رنگ کهرباییِ روشن و براق. بدون مو. دو خار در انتهای قوس سینه قرار دارند که روی پتیول خم شده‌اند. کارگران تازه‌بالغ‌شده سر و سینه‌ای به رنگ برنزه و شکمی طلایی‌رنگ دارند. رنگ آن‌ها طی 2-4 هفته به‌تدریج تیره‌تر می‌شود.
ملکه: سر و سینه قرمزِ روشن و براق، با شکمی به رنگ کهرباییِ روشن و براق. بدون مو. دو خار در انتهای قوس سینه قرار دارند که روی پتیول خم شده‌اند.
نرها: سیاهِ مات و تیره. سرهای کوچک و لوزی‌شکل با چشم‌های درشت و براق. معمولاً سینه بزرگ و شکم کوچک دارند. پتیول بسیار بلند و باریک. پاهای باریک و خاکستری روشن.
اندازه
کارگران: 6-7mm
ملکه: 6-7mm. به‌دلیل انگلی اجتماعی بودنشان، به‌سختی از کارگران بزرگ‌ترند.
نرها: 4mm
مدت رشد در دمای 25°C
کارگران: 4-6 هفته
تخم - لارو: 9-16 روز
لارو - شفیره: 9-13 روز
شفیره - کارگر: 9-12 روز
اطلاعات نگهداری مورچه
مناسب برای مبتدیان: خیر. بنیان‌گذاری کلونی با ملکه و کارگران A. rudis، A. fulva یا A. picea بسیار دشوار است، زیرا کارگران میزبان معمولاً ملکه را می‌کشند، وقتی که نوزادان انگلی به مرحله لاروی می‌رسند. هنوز مشخص نیست چرا. می‌توان به‌راحتی کلونی‌های کوچک را در شاخه‌های کوچک و پوسیده پیدا کرد، درحالی‌که کلونی‌های قدیمی‌تر درختان بزرگ‌تر را ترجیح می‌دهند. پس از آن، نگهداری از این گونه نسبتاً آسان است.
دما: محیط بیرونی: 18 - 30°C، محدوده لانه: 20 - 26°C
رطوبت: محیط بیرونی: 40 - 70٪، محدوده لانه: 65 - 85٪
انواع لانه: کلونی‌های پرورشی در لانه‌های اکریلیکیِ کاملاً خیس‌خورده رشد خوبی داشته‌اند. کلونی‌های پرورشی در چیدمان‌های وان و لوله نیز رشد خوبی دارند و ترجیح خاصی درباره اندازه لوله آزمایش نشان نمی‌دهند. بااین‌حال، احتمالاً لوله‌های آب‌رسانی را به‌عنوان اتاقک پرورش نوزادان تصرف می‌کنند.
اندازه فورمیکاریوم: باید متناسب با اندازه فعلی کلونی باشد.
لوازم فورمیکاریوم: منبع گرمایی اختیاری (پد گرمایی، کابل گرمایشی یا لامپ گرمایی)، اما کاملاً ضروری نیست. نوع بستر: این گونه تقریباً روی هر سطحی به‌خوبی راه می‌رود. شیشه، لوله وینیل، اکریلیک، ماسه، خاک رس و دوغاب مشکلی ایجاد نمی‌کنند. همچنین می‌توانند از شیشه بالا بروند و وارونه روی آن حرکت کنند.
خلق‌وخو/رفتار
مشاهده شده است که کلونی‌های Aphaenogaster tennesseensis در طبیعت مرتباً اطراف لانه‌شان را دیده‌بانی می‌کنند و در کلونی‌های بزرگ‌تر، گروه بزرگی از کارگران پیوسته محدوده کوچکی پیرامون لانه را گشت‌زنی می‌کنند.
Aphaenogaster tennesseensis معمولاً وقتی شمار کارگرها به سه‌رقمی می‌رسد، به لانه‌های چوبی نقل مکان می‌کند. پس از انتخاب لانهٔ چوبی مناسب، بعید است جابه‌جا شوند، مگر اینکه لانه یا محیط اطراف آن دیگر قابل‌سکونت نباشد.
اطلاعات تکمیلی دربارهٔ نگهداری مورچه‌ها
گونه‌ای بسیار سازگار که می‌تواند در انواع گوناگونی از لانه‌ها و شرایط لانه‌سازی رشد کند. حتی در شرایط نه‌چندان ایده‌آل نیز عملکرد خوبی دارد.
معمولاً ارتعاشات شدید آزارشان نمی‌دهد، اما به نور مستقیم و شدید بسیار حساس هستند. البته می‌توانند به نور روز عادت کنند.
کلونی‌ها با سرعت نسبتاً خوبی رشد می‌کنند، اما پس از 4-6 سال معمولاً شمار کارگرهایشان به بیش از 1000 می‌رسد و رشدشان متوقف می‌شود.
کارگرها نسبتاً کند و آرام هستند، بنابراین غذا دادن در لولهٔ آزمایش کاملاً عملی است و حتی توصیه می‌شود. مورچه‌های Aphaenogaster معدهٔ اجتماعی ندارند؛ یعنی باید همهٔ غذا را به لانه برگردانند. غذا دادن به کلونی در لانه یا درست در اطراف آن باعث می‌شود مورچه‌ها مجبور نباشند غذا را به لانه بکشند.
لوله‌های آزمایش با ابعاد حدود 15x150mm برای شروع لانه‌های مناسبی هستند. این لوله‌ها مخزن آب به‌اندازهٔ کافی بزرگی دارند که چند ماه دوام می‌آورد؛ بنابراین لازم نیست مورچه‌ها را پیش از آنکه کلونی به‌اندازهٔ مناسبی رشد کند جابه‌جا کنید. توصیه می‌شود وقتی شمار کارگرها به سه‌رقمی رسید، از لوله‌های آزمایش 20x150mm استفاده کنید، چون تودهٔ نوزادها به‌سرعت شروع به بزرگ‌شدن می‌کند.
همچنین اغلب مشاهده می‌شود که Aphaenogaster tennesseensis در طبیعت در اطراف کلونی‌های Camponotus pennsylvannicus حضور دارد.
رژیم غذایی و تغذیه
قندها
Aphaenogaster tennesseensis قندهای جامد را به‌راحتی می‌پذیرد، از جمله شکر قهوه‌ای دانه‌درشت و شکر نیشکر.
پروتئین
مغزها منبع غذایی بسیار خوبی برای Aphaenogaster tennesseensis هستند. بادام‌زمینی و پکان را به‌راحتی می‌پذیرند و بادام هندی و بادام درختی از خوراکی‌های محبوبشان هستند. گاهی نیز دانه‌های جوانه‌زده را می‌خورند. مشاهده شده که کلونی‌ها ایزوپودهای مرده و ملکه‌های مردهٔ گونه‌های دیگر مورچه را هم می‌خورند. میل‌ورم و جیرجیرک نیز به‌عنوان غذای اصلی به‌راحتی پذیرفته می‌شوند. ایزوپودها را نادیده می‌گیرند، مگر اینکه کلونی گرسنه باشد؛ اسپرینگ‌تیل‌ها را هم کلاً به‌عنوان منبع غذایی نادیده می‌گیرند. بااین‌حال، دیده شده که کارگرها اسپرینگ‌تیل‌ها را به سمت منابع غذایی کپک‌زده می‌برند.
این راهنما را cheetolord02 و Kylori از سرور دیسکورد «Ants and Antkeeping» گردآوری و نوشته‌اند که می‌توانید آن را اینجا پیدا کنید. https://discord.gg/YbZGvtR3
این راهنما با اجازهٔ نویسندگان منتشر شده است. مقالهٔ اصلی را می‌توانید اینجا پیدا کنید. همچنین بر پایهٔ مشاهدات خودم، چند ویرایش در آن انجام داده‌ام
If اگر می‌خواهید از این وبلاگ حمایت کنید و به لوازم مورچه‌داری علاقه دارید، برای تهیهٔ همهٔ نیازهای مورچه‌داری خود (اگر در کانادا هستید) به https://canada-ant-colony.com سر بزنید