مقدمه و نمای کلی
برای تهیهٔ کلونی Camponotus vicinus، اینجا را ببینید!
من واقعاً از نگهداریِ Camponotus vicinus لذت میبرم، چون بسیار آرام و ملایم هستند. حتی اگر به آنها نور بتابانید، احتمالاً چندان تکان نمیخورند. برخلاف مورچههای دیگر، زندگی در شرایط پرنور برایشان کاملاً مناسب است؛ همین ویژگی آنها را به گونهای عالی برای تجربهٔ عکاسی ماکرو و عادت کردن به عکس گرفتن از مورچهها تبدیل میکند.
اگرچه رشد C. vicinus کمی آهسته است، با جثهٔ بزرگشان این را جبران میکنند و پس از رسیدن شمار کارگرانشان به بیش از ۲۰، سرعت رشدشان بیشتر میشود. C. vicinus را میتوان هم بهصورت دورنگ (قرمز و سیاه) و هم تکرنگ (سیاه) یافت. این گونه را به کسانی که میتوانند مورچههایشان را به خواب زمستانی ببرند، بهعنوان گونهای مناسب برای مبتدیان پیشنهاد میکنم.
شناسایی ملکه

عکس از Por Amor Art
سلب مسئولیت: Camponotus vicinus شاید سختترین Camponotus برای شناسایی در آمریکای شمالی باشند. تنوع درونگونهای زیادی دارند و همچنین شباهت بسیار زیادی به گونههای مشابه دیگر دارند و اغلب با آنها اشتباه گرفته میشوند. (برای اطلاعات مفصلتر دربارهٔ شناسایی C. vicinus، به صفحهٔ ۳۰۹ راهنما مراجعه کنید)
گونههای Camponotus را میتوان با برآمدگیِ منفرد روی سینه از دیگر سردههای فرمیکینه متمایز کرد. در آمریکای شمالی، تشخیص مورچههای نجار از دیگر سردهها نباید دشوار باشد. Campontus vicinus از زیرسردهٔ tanaemyrmex هستند و tanaemyrmex را میتوان معمولاً از اندازهٔ بزرگترشان نسبت به myrmentoma، نداشتن سرهای بریده (تخت) و داشتن سرهای عموماً بلندتر در کارگران بزرگ تشخیص داد.
مقایسهٔ C. vicinus با دیگر گونههای سیاهرنگ Camponotus از زیرسردهٔ tanaemyrmex آسانتر است. آنها در زیستگاه یکسانی یافت نمیشوند، زیرا C. vicinus روی زمین زندگی میکنند و بهجای درختچهها و درختان، در پای آنها لانه میسازند. Camponotus vicinus نیز در مقایسه با گونههای دیگر کمجلاترند، همانطور که در مقایسهٔ C. vicinus و C. maritimus دیده میشود. بااینحال، مقایسهٔ آنها نیز دشوار است، مگر اینکه ویژگیهایشان در عکسهایی که کنار هم قرار گرفتهاند بررسی شود.
چیدمان تأسیس کلنی
رایجترین مشکلی که نگهدارندگان مورچه با آن روبهرو میشوند، استرس گرفتن مورچهها بر اثر مراقبت بیش از حد است. Camponotus vicinusها کاملاً کلسترال هستند و نیازی به غذا دادن ندارند. درواقع، توصیه میکنم اصلاً به آنها غذا ندهید یا از آنها مراقبت نکنید؛ چون دادن شکر مایع ممکن است باعث شود ملکه با نوشیدن بیش از حد غرق شود یا روی نوزادان استفراغ کند و به آنها آسیب برساند.
با اینکه C. vicinusها بهراحتی از نور و لرزش دچار استرس نمیشوند، بهتر است همچنان آنها را از قرار گرفتن مداوم در معرض نور دور نگه دارید تا فرایند تأسیس کلنی طبیعیشان تا حد امکان شبیهسازی شود. اگر چیز غیرعادیای در لولهشان قرار دهید، این مورچهها دچار استرس میشوند؛ به همین دلیل هم توصیه نمیکنم در مرحلهٔ تأسیس کلنی به ملکهها غذا بدهید.
Camponotus vicinusها در لولهها بهخوبی دوام میآورند و برای عملکرد مناسب به هیچ نوع بستر یا مادهای درون لوله نیاز ندارند. مهمترین نکته این است که به مورچهها فرصت تخمگذاری و رشد تخمها را بدهید. ملکههای نابارور در میان نگهدارندگان مورچه بسیار رایجاند و نمیتوان فوراً ملکههای بارور را از نابارور تشخیص داد. اگر فکر میکنید ملکهای نابارور است، تا یک یا دو ماه پس از بهدامافتادنش مزاحمش نشوید.
برخی از گونههای Camponotus vicinus چندملکهای یا کمملکهای هستند و میتوانند با سایر اعضای همان گونه همزیستی کنند—دستکم تا زمانی که کارگر بهدست آورند. در مرحلهٔ تأسیس کلنی به یکدیگر حمله نمیکنند، اما اگر تصمیم گرفتید ملکهها را کنار هم بگذارید، حتماً فضای کافی برای جابهجایی آنها در نظر بگیرید تا بیش از حد مزاحم یکدیگر نشوند.
دما ۸۰ درجهٔ فارنهایت (۲۷ درجهٔ سانتیگراد)
رطوبت: کم، با شیب رطوبتی
Camponotusها گرماپسندند، اما اگر هوا بیش از حد گرم باشد، دچار استرس میشوند. رفتارهایی مثل خوردن نوزادان، بیرون کشیدن مقدار زیادی پنبه و بیقرار دویدن ممکن است نشانهٔ آن باشد که محیط برایشان بیش از حد گرم است.
همچنین متوجه شدهام که در گونههای بزرگتر Camponotus، شفیرهها به رطوبت بسیار حساساند و در شرایط خشک بهتر رشد میکنند. وقتی پیلهها خیس میشوند، شفیرههای داخل آنها اغلب آسیب میبینند و بهدرستی از پیله خارج نمیشوند. اگر هوا بیش از حد گرم باشد، Camponotus نوزادانشان را روی پنبهٔ مرطوب جمع میکنند که ممکن است برای شفیرهها مشکلساز شود.
زمان تا ظهور نخستین کارگرها: ۶ هفته در صورت گرم نگهداشتن
نگرانیهای حساسیت: تخمخواری و رطوبت بالا
C. vicinus چند روز زمان میبرند تا در خانههای جدیدشان جا بیفتند. اگر از چیدمان محل نگهداریشان احساس ناراحتی کنند، پنبه را میکشند و این کار ممکن است باعث گیرکردنشان و بروز مشکلات بیشتر شود. C. vicinus معمولاً ظرف یک هفته پس از انتقال به محل نگهداری جدیدشان شروع به تخمگذاری میکنند. هرچند ممکن است تا 13 تخم بگذارند، معمولاً فقط 2-7 تخم از آنها به کارگرهای کلونی تازهتأسیس تبدیل میشوند.
مراقبتهای کلی
چندملکهای
معمولاً، گونههای الیگوژین از C. vicinus پس از بیرونآمدن کارگران از شفیره، در این مرحله شروع به نشاندادن پرخاشگری میکنند. ملکههای C. vicinus ممکن است برای سلطهجویی با یکدیگر بجنگند و ملکههای تبعیدشده ممکن است کشته شوند یا از کلونی بیرون رانده شوند. دعوا میان خود ملکهها رخ میدهد و در C. vicinus بهندرت میان کارگران و ملکهها دیده میشود. در نظریه میتوان ملکهها را در «محفظهها» یا «لولههای» جداگانه قرار داد تا از حملهکردن آنها به یکدیگر جلوگیری شود.
غذا
تغذیه مورچهها با پروتئین و قند هر دو کاملاً ضروری است. منابع قندی آنها عبارتاند از:
-
شهد مرغ مگسخوار Perky Pet
-
آبقند
-
عسل (خریداریشده از کشاورزان)
-
میوهها (سیب و انگور از منابع معتبر که از آفتکش استفاده نمیکنند؛ پوستشان را هم بگیرید)
C. vicinus به خوردن طیف گستردهای از منابع پروتئینی تمایل دارند. بااینحال، مهم است که منابع پروتئینی مختلف را به نوبت در اختیارشان بگذارید تا تنوع مواد مغذی دریافتی مورچهها از غذایشان به حداکثر برسد. همچنین توصیه میکنم از دادن مقدار زیادی غذای معمول انسانها به آنها خودداری کنید.
-
مگس سرکه (تهیهشده از کشت پرورشی)
-
حشرات یخزده و خردشده، از جمله: جیرجیرک، میلورم، سوسک، شبپره
-
گوشت (به مقدار کم): مرغ، گوشت گاو، ماهی کوچک، ماهی تن
میتوان شکر مایع را به روشهای مختلفی، از جمله روی فویل یا با استفاده از ظرف تغذیه، در اختیار مورچهها گذاشت. ظرفهای تغذیه ماندگارترین منبع شکر مایع هستند. وقتی کلونی بیش از 10 کارگر داشته باشد، تغذیه یک روز در میان رشد کلونی را به حداکثر میرساند.
مسمومیت غذایی رایجترین مشکل در مرگومیرهای گروهی است. میوهها و حشراتی که از منابع نامشخص تهیه شدهاند ممکن است حاوی آثاری از آفتکشهایی باشند که برای رشد کلونی و سلامت ملکه و کارگران مضرند.
موانع
در این مرحله، ممکن است لازم باشد برای جلوگیری از تلاش مورچهها برای فرار از محفظهشان، از موانعی مانند فلوئون استفاده کنید.
خواب زمستانی
C. vicinus احتمالاً پیش از رسیدن زمان خواب زمستانی، از محفظهٔ جعبه و لولهٔ خود بزرگتر نمیشوند. آنها از نوامبر تا اواخر فوریه یا اوایل مارس، بهمدت 3 تا 4 ماه به خواب زمستانی میروند. پیش از خواب زمستانی، خواهید دید که تولید نوزادان بهتدریج کاهش مییابد، تخم جدیدی گذاشته نمیشود و لاروها به شفیره تبدیل نمیشوند. این نشانهٔ آن است که کلونی آماده است فعالیتش را کاهش دهد و به خواب زمستانی برود.
برای کمک به کند کردن رشد کلونی و شبیهسازی محیط طبیعی آنها، باید آنها را در یخچال معمولی یا یخچال مخصوص شراب قرار داد. همچنین پیشنهاد میکنم پیش از وارد کردنشان به خواب زمستانی، با قطع گرما بهمدت یک یا دو هفته، بهتدریج از گرما خارجشان کنید.
فرمیکاریوم
C. vicinus وقتی دستکم به 20 کارگر برسند، آمادهٔ انتقال به فرمیکاریوم هستند. بااینحال، میتوان انتقال را تا زمانی که کلونی به دستکم چند صد کارگر برسد به تعویق انداخت؛ چون مورچهها در انتخاب محل لانهسازی سختگیر نیستند و میتوانند برای مدت طولانی در محفظهٔ جعبه و لوله بمانند. همچنین در نظر داشته باشید هرچه محفظه بزرگتر و پرزرقوبرقتر باشد، گذاشتن آن داخل یخچال مخصوص شراب یا یخچال معمولی دشوارتر است.
با رسیدن به 20 کارگر، C. vicinus را میتوان به یک فرمیکاریوم کوچک منتقل کرد، اما خیلی زود از آن بزرگتر میشوند. کلونیهای بزرگتر در لانههای هیبریدی Camponotus از AntsCanada نیز عملکرد نسبتاً خوبی دارند. Camponotus لانههای هیبریدی باید تا رسیدن کلونی به 1000 کارگر کافی باشند؛ پس از آن باید آنها را به محفظهای بزرگتر منتقل کرد.
مقدار غذایی که مورچهها میخورند متفاوت است، اما پیشنهاد میکنم مقدار زیادی جیرجیرک منجمد یا یک کلونی سوسک داشته باشید تا با بزرگتر شدن مورچهها، غذای کافی برایشان فراهم کنید. اگر کلونیها بهاندازهٔ کافی غذا دریافت کنند، در مقطعی رشدشان بهصورت تصاعدی سرعت میگیرد.
این راهنما را جیکوب لیائو گردآوری و نوشته است. به وبسایت او اینجا! سر بزنید. این راهنما در antscihub. هم منتشر شده است. نگاهی بیندازید!
همهٔ عکسها و محتوا با رضایت نویسندگان منتشر شدهاند.
If میخواهید از این وبلاگ حمایت کنید و به لوازم موردنیاز مورچهها علاقه دارید، برای تهیهٔ هرآنچه برای مورچههایتان لازم دارید (اگر در کانادا هستید)، به https://canada-ant-colony.com سر بزنید
